नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी एमालेको ११ औं महाधिवेशन २७ गतेबाट सुरु हुँदैछ । नेपाली कांग्रेसले पनि पुस २६ गते १५ औं महाधिवेशन गर्ने निर्णय गरेको छ । गत भदौ २३ र २४ गतेको जेन जी आन्दोलनका कारण दलहरुमा नेतृत्व परिवर्तन गराउने कुरा उठिरहँदा महाधिवेशन समयमै गराउने तर्फ उन्मुख भए । उता प्रचण्ड, माधवकुमार नेपाल, झलनाथ खनाल, भीम रावल लगायतले पार्टी एकता गरेका छन् । राप्रपाले पनि महाधिवेशन थालिसकेको छ ।

देशका प्रमुख राजनीतिक दलहरु आन्तरिक निर्वाचनको प्रक्रियामा छन् । राजनीतिक दलहरुले आन्तरिक चुनावमार्फत् अंगिकार गर्ने नीति र दृष्टिकोण तथा नेतृत्वले देशको भविष्य प्रभावित हुन्छ । दलीय व्यवस्थामा दलहरु नै राज्य संचालक हुन् । दलका नेताहरु नै भोलिका राजकीय पदमा पुग्ने नीति निर्माता हुन् । यस मानेमा, अहिले दलहरुमा भइरहेको निर्वाचन प्रक्रिया देशलाई नयाँ दिशा दिने नेतृत्व छनौटको मुख्य चाड हो ।

राष्ट्रको इज्जत, स्वाभिमान, सार्वभौमसत्ता एवं अखण्डताविरुद्ध दलहरु उभिनै पर्छ । नेपालको संविधानले दल खोल्ने र राजनीतिक गतिविधि गर्न छुट दिएको छ तर केही गतिविधिहरुमा बन्देज पनि लगाएको छ । वैधानिकता पाएका दलहरुले यो कुरा मनन गरेकै छन् । पार्टी नीति र विचारले निर्देशित हुन्छ । सही नीति र विचार भएका एवं राष्ट्रलाई केन्द्रमा राखेर हिँड्ने नेताहरु नै वास्तविक अर्थमा नेता हुन्छन् । अहिले जेन जी पुस्ताले पनि पुरानै नेता चाहेका छैनन् । राजनीतिक दलहरुमा फरक दर्शन र कार्यदिशा हुनु अनौठो हैन तर ती दलहरु मुलभूत रुपमा देश हितमा समर्पित हुनुपर्छ । त्यसको लागि नेतृत्व असल र दूरदर्शी चाहिन्छ । महाधिवेशन असल र दूरदर्शी नेतृत्व चयन गर्ने दिशामा परिलक्षित हुनुपर्छ । तर,राजनीतिक दलका पछिल्ला चुनावी गतिविधिहरु पद केन्द्रीत बढी र विचार केन्द्रीत कम देखिएका छन् । सयौं फूलहरुलाई फूल दिनुपर्ने र राम्रोलाई नेतृत्वमा आउन अवसर प्रदान गर्नुपर्नेमा त्यसो हुन सकेको छैन । सहमतिको नाममा स्वच्छ प्रतिस्पर्धालाई निषेध गरेर वा गुटको नाममा असल विचारलाई बञ्चित गराउँदा सही व्यक्ति सही ठाउँमा पुग्दैन । यसले छोटो कालखण्डमा अमुक व्यक्तिलाई लाभको पदमा पु¥याउला तर पार्टी स्वयंलाई भलो गर्दैन । अतः दलहरुको आन्तरिक प्रतिस्पर्धा स्वच्छ र असललाई नेतृत्वमा स्थापित गराउने अवसर बनाइनुपर्छ । जेन जीले चाहेको जस्तो दलहरुको महाधिवेशन आन्तरिक लोकतन्त्र सुदृढ बनाउने सुन्दर अवसर बन्नुपर्छ ।