चारैतिर अाकाश-पाताल सानाे क्षेत्रफल सिमित भूगाेल लाग्दथ्याे धेरै कुरा अटेकाे छ साँच्चै गर्व हुन्थ्याे सनसनी फैलिएकाे छ सुगन्धले छाइरहेकाे छ दुर्गन्ध टाधिईरहेकाे छ यथार्थ धरातलमा टेकेर चाैतर्फी सुन्दा केवल काेलाहलमात्र छ हेमन्त ऋतुकाे सुन्दर टाकुरामा उभिँदा गुट र उप-गुटका सिरेटाेले थप्पड दिइरहन्छ कानमा समिपकाे क्षितिजमा वैरीका नयाँ वसन्त बहार अाईरहेछ उसले हामी वीचमा...